Maskarada Rzeźnika

Półnajada elitarna Signet rekrutuje Carla do szturmu na Fort Wolność — rozpadający się zamek najad na rzece. Signet pragnie zemsty za zamordowanie swojej matki przez konfederację, która przejęła władzę. Carl wystrzeliwuje Samanthę — niezniszczalną, reanimowaną głowę lalki erotycznej — do wody jako odwrócenie uwagi, puszczając Oasis z pułapki alarmowej. Tatuażowa armia Signet materializuje się jako papierowi wojownicy atakujący od tyłu. Ale w sali tronowej czeka niespodziewany lokator: ogromny żabi boss imieniem Claude, który połyka zarówno Samanthę, jak i wojownika-bobrokształtnego. Kiedy Carl przypadkowo wystrzeliwuje żabę w niebo swoją Powłoką Ochronną, bitwa kosztuje ich Pannę Nadine — gąsienicę i Clinta — jednonogiego wojownika. Signet wyzwala zamek pogrążona w żałobie. Edgar, żółw, tatuuje poległych na skórze Signet jako żywe wspomnienia.

Gospodyni talk-show Odette ujawnia, że wyciągnęła byłą dziewczynę Carla, Beatrice, z Ziemi, zanim łowcy nagród mogli ją sprzedać firmie produkcyjnej. Żyje, jest poza planetą i zaraz pojawi się przed kamerą. Kiedy Beatrice materializuje się jako hologram o pustych oczach w błyszczącej czerwonej sukni, Donut zachowuje spokój na wizji, liżąc łapkę z druzgocącą nonszalancją. Gdy kamery się wyłączają, kotka wyrzuca z siebie lata bólu — fałszywą miłość, planowane porzucenie, zdradę zaufania. Carl wspiera ją z cichą stanowczością. W następstwie nadchodzi sejsmiczne ogłoszenie: Korporacja Valtay przejmuje większościową kontrolę nad Borantem. Donut po cichu wyznaje, że pomogła przemycić agentów do Frontu Emancypacji Borantu przez forum wiadomości swojego fanklubu — rewolucja zapoczątkowana przez obecność kota w mediach społecznościowych.

Podczas gdy Carl zostaje zabrany na konkurs artystyczny CrawlCon, Lucia Mar — najbardziej niestabilna crawlerka lochu — okupuje miasto Donut z dwoma potwornymi rottweilerami i podstępnymi pułapkami teleportacyjnymi. Kiedy Donut zostaje wyrzucona na otwartą przestrzeń, oba psy rzucają się na nią. Jej umiejętność uniku ratuje ją o milimetry. Odbija się między budynkami, rzuca Ścianę Ognia, tworzy iluzoryczne kopie siebie, a kiedy gigantyczny rottweiler Cici zagląda w dół przez zaklęcie Dziury, które Donut rzuciła w podłodze pubu, Donut zamyka portal — dekapitując bestię. Podchodzi do odciętej głowy i rzuca ripostę o tęczowych mostach. Pełne bólu krzyki Lucii wstrząsają wioską, ale Donut już uciekła. Dziecko-crawler przysięga krwawą zemstę, ale to kotka udowodniła, że potrafi walczyć sama.

Kiedy Carl wraca z CrawlConu, łowcy-modliszki i kapłani mgławicowi otaczają jego pozycję. Gdy obie grupy rzucają się na siebie, Carl wykorzystuje chaos — wystrzeliwuje pociski, wpędza jedną modliszkę w szał, w którym zabija własne siostry, i detonuje swoją ogromną kołową bombę termobaryczną. W rzezi wbija zaczarowaną strzałę w odsłoniętą szyję Vrah. Strzała niesie Entuzjastyczną Podwójną Rzeżączkę — chorobę, która dosłownie podpala genitalia ofiary. Można ją wyleczyć jedynie przekazując ją kompatybilnemu partnerowi lub dokonując samokastracji. Ponieważ Vrah jest następna w kolejce do zostania królową lęgową swojego roju, żadna opcja nie wchodzi w grę. Najgroźniejsza łowczyni piętra zostaje skutecznie wyeliminowana — dopóki jej matka, Circe Took, nie sponsoruje prawdziwej bogini, by rozwiązać problem poprzez boskie prokreowanie.

Panel Carla na CrawlConie łączy go z Circe Took, matką Vrah — modliszką wielkości autobusu, która moderuje dyskusję o historii crawli. Kiedy wygłasza otępiającą prelekcję i rozcina stół obok niego, Carl przejmuje wydarzenie, przekierowując publiczność na crowdsourcing strategii zabijania modliszek. Tłum z entuzjazmem ujawnia słabości: głośne dźwięki dezorientują modliszki, ich szyje są nieopancerzone, a różne frakcje łowców ledwo ze sobą współpracują. Odkrywa, że został odurzony substancją obniżającą hamulce przez ochronę statku, co sprawia, że jego konfrontacyjne zachowanie jest częściowo wyreżyserowane. Poznaje też braci Popow — dwugłowego ogra-nodlinga — i dźga wrogiego reportera-nagę długopisem do autografów. Zebrane informacje i zawarte sojusze kształtują pozostałe bitwy na piętrze.

Wampiryzm Miriam Dom zainfekował połowę leśnej fauny, w tym Wielką Tinę — allozaura. Kiedy Prepotente próbował wyleczyć Miriam zwojemCommunity Pool, zaklęcie odbiło się między nim a elitarnym łowcą wampirów — pozostawiając Prepotente sparaliżowanego na godziny i przypadkowo naznaczając Miriam jego własnym Pierścieniem Boskiego Cierpienia. Nie może się wyleczyć, dopóki ona nie umrze. Miriam dzwoni do Carla nie po ratunek, lecz po świadka. Gdy wstaje świt, opiera się o ramię zamrożonego syna, szepcze, że jest jej pięknym chłopcem, i obraca się w proch. Klątwa wampiryzmu spada z tysięcy istot na całym piętrze. Prepotente budzi się, znajdując jedynie proch i wściekłość. Połyka swój pierścień w całości, dosiada latającej demonicznej kozy Bianki i oświadcza, że zniszczy wszystkich odpowiedzialnych. Żałoba przemienia trzeciego w rankingu crawlera piętra w coś bezprecedensowego.

Śmierć Miriam pozostawia po sobie pięćdziesiąt Ohydnych Pełzaczy — masywnych nieumarłych roślinnych potworów złożonych z części ciał, które zebrała Wielka Tina. Zadanie światowe wymaga zabicia wszystkich pięćdziesięciu przed zachodem słońca. Prepotente szaleje po mapie, zabijając dziesięć. Crawlerzy i wysokie elfy eliminują większość reszty. Ale dwa pozostają na terytorium łowców w pobliżu Zockau, gdzie tchórze odmawiają działania. Zadanie kończy się porażką. SI — działająca z rosnącą niezależnością po tym, jak sąd pozbawił ją zewnętrznego nadzoru — uwalnia Gehennalny Cierń: ścianę trujących kolców rozprzestrzeniającą się z prędkością chodu po całej mapie, zabijającą wszystko, co ukłują. Nowy pasek krwi zmusza wszystkich do regularnego zabijania pod groźbą wyrzucenia z bezpiecznych pokojów. Piętro kurczy się jak zaciskająca się pięść, spychając wszystkich ocalałych w kierunku zamku wysokich elfów w południowo-wschodnim rogu.

Używając eliksiru czarującego uwarzonego z krwi usypiającego Mongo — pobranej wbrew wściekłym protestom Donut — Donut oswaja Kiwi, welociraptorkę, dziedzicząc całe trzydziestosześcioosobowe stado raptorów jako swoich sługusów. Wielka Tina, córka Kiwi, podąża w oddali, wroga, ale powściągliwa. Zadanie dinozaurów ujawnia swój prawdziwy kształt: Tina była kiedyś niedźwiedzim dzieckiem, którego występ taneczny został przerwany, gdy jej ojciec-kleryk pobił jej matkę na scenie. Nie chce tańczyć. Chce odzyskać matkę — Kiwi, która była tam przez cały czas w formie raptora, nierozpoznawalna dla złamanego umysłu Tiny. Carl nosi eliksir, który mógłby przemienić Kiwi z powrotem w niedźwiedzicę. Signet potwierdza prawdziwe rozwiązanie zadania: nie występ, lecz ponowne spotkanie. Czas musi zbiec się ze wszystkim innym.

Gdy zbliżają się do zamku elfów, procesja na nosorożcach dostarcza chowańca Królowej Imogen — Ferdynanda, kota w absurdalnym złotym turbanie. To dawny obiekt uczuć Donut, wciągnięty do lochu i obdarzony nową tożsamością. Jego zasłonięte lektyka otwiera się i piorun uderza w Mongo. Donut skacze między nich, łapiąc błyskawicę piersią. Jej umiejętność Karaluch ratuje ją od śmierci o jeden punkt życia. Atak potwierdza, że Ferdynand został użyty jako broń przeciwko nim, ale ujawnia też szansę. Jeśli Donut zdoła oczarować kota poziomu 100 swoją tymczasowo podwojoną charyzmą z tiary dobroczyńcy, zyskają niszczycielskiego szpiega wewnątrz murów zamku — takiego, który kontroluje tajne tunele biegnące przez całą budowlę.

Królowa Imogen pojawia się w karawanie Carla, nosząc twarz bliźniaczej siostry martwego nigeryjskiego crawlera. Wyjaśnia, że Maskarada Rzeźnika to święte zaklęcie bogini Apito. Goście są dobierani tak, by maksymalizować niezgodę. Jeśli przyjęcie zakończy się bez przemocy, Imogen otrzyma boskie błogosławieństwo. Każdy agresor zostaje wygnany do Nicości — wiecznej ciemności. Nie może atakować gości, ale wie o siłach Signet i operacji przemytu zmiennokształtnych Carla. Cały plan bitewny Carla — zbudowany na sprowokowaniu naruszenia — upada. Na zewnątrz Sledge niesie dzieci zmiennokształtne w kierunku tajnego tunelu, drużyna Gideona kryje się w lesie, a nimfy modliszek zrodzone przez boginię Diwatę roją się na wieżach zamku. Wszystko musi wydarzyć się jednocześnie, a Carl właśnie stracił swój główny mechanizm.

Po tym jak Mongo wykonuje moonwalka do Nicki Minaj podczas pokazu zwierząt, Donut wchodzi na scenę na konkurs talentów. Śpiewa starą kołysankę Beatrice — tę samą bezsensowną piosenkę, którą jej dawna właścicielka pijana nucila jej do snu — z czystością, która ucisza salę. Jej zaklęcie barda Wszystkie Oczy Na Mnie oczarowuje każdą osobę w sali balowej, przykuwając ich wzrok do sceny. Britney dezaktywuje lampkę ostrzegawczą przywołanym motylem. Samantha nawiguje tajnymi kocimi tunelami Ferdynanda w kierunku pokoju ochrony. Ferdynand, upojony wzmocnioną charyzmą Donut, wpada do sali balowej crawlerów, by patrzeć, a Donut podaje mu eliksir czarujący uwarzony z krwi Mongo. Kot poziomu 100 staje się jej sługusem. Wielka Tina kręci piruety na scenie, machając naładowaną różdżką iskierek. Wszystko jest na swoim miejscu.

Każdy plan zawiódł lub został uprzedzony. Sama SI zaprosiła Signet na przyjęcie, umieszczając ją wewnątrz pieczęci pokoju obok jej przyrodniej siostry. Samantha zdetonowała kryształy dusz walcząc z Diwatą w pokoju ochrony poniżej, wybijając dziury w podłodze. Na zewnątrz Sledge walczy przez modliszki, by ustawić zaklęcie Zerzury. Signet rozpoznaje to, czego Carl nie jest w stanie zrobić: ktoś musi złamać pieczęć. Zjadła biały żołądź z odwróconego drzewa nad głową, zasilając jedno ostatnie rzucenie Atramentowego Marudera — zaklęcia, które normalnie wymaga osobnej ofiary. Siada obok Imogen, mówi jej, że zawsze marzyła o ucieczce na wyspę z matką, i przeciąga nożem po własnym gardle. Nicość rozrywa się i pochłania ją. Jej krew zostaje, a jej tatuażowa armia materializuje się w ciało.

Thunderstruck AC/DC grzmi, gdy SI ogłasza walkę w klatce czterech drużyn. Crawlerzy, łowcy, Królowa Imogen i Diwata spadają swobodnie do odsłoniętej piwnicy zamku, podczas gdy gehennalne ciernie uszczelniają kopułę nad nimi. Tatuażowi wojownicy Signet walą w Imogen, a welociraptory w kostiumach morskich stworzeń rozrywają łowców. Donut rzuca ulepszone zaklęcie Dzień Prania na Diwatę, zdzierając nieśmiertelną powłokę bogini i odsłaniając Circe Took w środku, która zostaje pożarta przez własne nimfy modliszek. Mongo i Kiwi rozrywają Vrah na strzępy. Prepotente zeskakuje z Bianki i zabija Imogen bombami eliksirów w twarz. Gwen, Firas, bracia Popow i inni padają w rzezi. Przywołane motyle Britney absorbują zabójczy piorun, ratując dziesiątki. Sledge rzuca Zerzurę z dachu zamku, teleportując wioskę zmiennokształtnych na dziewiąte piętro.

Pośród rzezi Carl odkrywa, że bracia Popow odrodzili się jako dwa niemowlęta ogrów — ich rasa nodlingów dzieli się po śmierci, a niemowlęta zostają uznane za niekwalifikujące się i ewakuowane z lochu. Pierwsi crawlerzy, którzy naprawdę uciekli. Kiwi Donut została przemieniona z powrotem w niedźwiedzicę ursyńską za pomocą eliksiru Cofam To Wszystko i wysłana na dziewiąte piętro ze zmiennokształtnymi i Ferdynandem. Stojąc na polu bitwy, Carl zwraca się do obserwującego wszechświata i ujawnia, że on i Donut kupili miejsce w wojnach frakcji przez crowdfundingową korporację. Wzywa wszystkie frakcje do głosowania za usunięciem zabezpieczeń, by bogaci sponsorzy ponosili takie samo śmiertelne ryzyko jak crawlerzy, których eksploatują. Obiecuje, że ani jeden łowca nie przeżył tego piętra. Transmisja wszechświata zostaje ucięta, zanim kończy — ale przekaz już dotarł.