نکات کلیدی
۱. دگرگونی و بیداری یک پزشک
پیر قدیمی بر این باور بود که مجلات پزشکی برجسته و معتبر، بهترین اندیشهها و مطالعات علمی را نمایندگی میکنند.
سادهلوحی پیش از کووید. دکتر پیر کوری، نویسنده، خود را پیش از همهگیری بهعنوان پزشکی سنتی و مطمئن توصیف میکند که بهطور کامل به صداقت مجلات پزشکی برتر، نهادهای دولتی و نظام سلامت ایمان داشت. او پروتکلهای استاندارد را دنبال میکرد و نسبت به درمانهای جایگزین با شک و تردید مینگریست.
بحرانهای شخصی سلامت. نخستین برخوردهای او با نظام پزشکی از طریق مشکلات سلامت خانوادگی، بهویژه مبارزه دخترش با بیماریهای PANS/PANDAS، شکل گرفت که او را با نادانی و مقاومت سیستم در برابر شرایط نوظهور یا کمفهمیده مواجه ساخت. این تجربه به تدریج اعتماد بیچون و چرای او را تضعیف کرد.
تأثیر همهگیری. ظهور کووید-۱۹ و واکنشهای آشفته، گاه غیرمنطقی و سریعالتغییر پزشکی، محرکی نهایی بود که او را واداشت باورهای عمیقاً پذیرفتهشدهاش را به چالش بکشد و دگرگونی عمیقی در درک ماهیت واقعی نظام سلامت ایجاد کند.
۲. موفقیتهای اولیه و مقاومت سیستم
من معتقدم که امروزه، وسواس بر استفاده از فشار ورید مرکزی (CVP) برای هدایت تجدید مایعات تا حد زیادی (اما نه کاملاً) کنار گذاشته شده است.
پیشگامی در مراقبتهای ویژه. دکتر کوری به موفقیتهای اولیه خود در به چالش کشیدن روشهای پذیرفتهشده اما معیوب مراقبتهای ویژه، مانند اتکای به اندازهگیری فشار ورید مرکزی، اشاره میکند که تحت تأثیر اساتیدی چون دکتر پل ماریک بود. این نشاندهنده توانایی او در تفکر انتقادی و به چالش کشیدن وضع موجود بر اساس شواهد بود.
ویتامین C در سپسیس. تجربه او با پروتکل HAT دکتر ماریک (هیدروکورتیزون، اسید اسکوربیک، تیامین) برای سپسیس تحولآفرین بود و نتایج چشمگیری در نجات بیماران بحرانی، از جمله کاهش بیسابقه مرگومیر در بیمارستان دکتر ماریک نشان داد. مشاهده مستقیم قدرت درمانی بازتخصیصیافته، نقطه عطفی بود.
مقاومت نهادی. با وجود نتایج بالینی قانعکننده و دادههای پشتیبان (از جمله دادههای غیرمنتظره مدیکر)، تلاش برای ترویج گسترده پروتکل HAT در مراکز پزشکی دانشگاهی با مقاومت قابل توجهی مواجه شد که نشاندهنده کندی و شکاکیت نهادی نسبت به درمانهای غیرسنتی بود و نبردهای بعدی را پیشبینی میکرد.
۳. تأسیس FLCCC: اتحاد شورشیان
کل همیشه بزرگتر از مجموع اجزای خود است و این موضوع در مورد FLCCC بهطور نمایی صادق است.
هدف مشترک. با گسترش کووید-۱۹، دکتر کوری با پزشکان و پژوهشگران مراقبتهای ویژه همفکر، از جمله دکتر پل ماریک و دکتر جو وارون، ارتباط برقرار کرد که معتقد بودند بیماری میتواند با درمانهای موجود و بازتخصیصیافته بهطور مؤثر درمان شود، برخلاف رویکرد غالب «تنها مراقبت حمایتی».
تشکیل و پروتکلها. این گروه به سرعت به اتحاد مراقبتهای ویژه کووید-۱۹ در خط مقدم (FLCCC) تبدیل شد و دانش و تجربه بالینی خود را برای توسعه پروتکلهایی مانند MATH+ (که بعدها به I-MATH+ تغییر نام داد) که شامل کورتیکواستروئیدها، ویتامین C و ضدانعقادها بود، به اشتراک گذاشتند و نتایج امیدوارکنندهای در بیماران بستری نشان دادند.
چالشهای اولیه. با وجود تخصص اعضا و موفقیت ظاهری پروتکلها، FLCCC با چالشهای فوری در کسب شناخت از سوی رسانههای اصلی و مقامات بهداشتی مواجه شد که خواستار آزمایشهای تصادفی کنترلشده بزرگ (RCT) پیش از پذیرش توصیههایشان بودند؛ مانعی که بهسرعت یا بهطور اخلاقی دشوار بود.
۴. ایورمکتین: راهحلی بالقوه برای همهگیری
ایورمکتین نه تنها یک داروی ضدانگل گسترده بود بلکه یک داروی ضدویروس گسترده نیز بود؟ این موضوع عظیم نبود؛ بلکه تاریخی بود.
کشف و شواهد اولیه. در اواخر ۲۰۲۰، توجه FLCCC به ایورمکتین جلب شد؛ دارویی ضدانگل برنده جایزه نوبل با سابقه طولانی ایمنی و استفاده گسترده. مطالعات آزمایشگاهی اولیه و آزمایشهای بالینی کوچک، اثربخشی چشمگیری علیه SARS-CoV-2 را نشان دادند.
دادههای قانعکننده. تحلیل دادهها، بهویژه از برنامههای توزیع واقعی در کشورهایی مانند پرو، کاهش شگفتانگیزی در موارد و مرگومیر کووید-۱۹ پس از معرفی ایورمکتین نشان داد که میتواند نقطه عطفی در پایان همهگیری باشد.
داروی «معجزهآسا» نادیده گرفته شده. با وجود شواهد رو به افزایش درباره پتانسیل ایمن، ارزان و مؤثر ایورمکتین بهعنوان درمان و پیشگیری، این دارو با شک و مقاومت فوری از سوی مقامات بهداشتی و صنعت داروسازی مواجه شد که زمینهساز یک درگیری بزرگ گردید.
۵. نهادهای بهداشتی جهانی رهبری سرکوب را بر عهده گرفتند
اندی هیل، اندرو اوون، دومینیکو کاستاجیولا و حامیان دارویی و بنیاد بیل و ملیندا گیتس ایورمکتین را در سطح جهانی نابود کردند.
تحلیل متناقض سازمان جهانی بهداشت. دکتر کوری دستکاری نگرانکننده شواهد علمی توسط پژوهشگران مرتبط با نهادهای بهداشتی جهانی مانند WHO و یونیتاید (تأمین مالی شده توسط بنیاد بیل و ملیندا گیتس) را شرح میدهد. یک متاآنالیز کلیدی توسط دکتر اندرو هیل که در ابتدا مزایای چشمگیر ایورمکتین را نشان میداد، به گونهای تغییر یافت که اثربخشی آن کماهمیت جلوه داده شود.
تضعیف شواهد. این تحلیل تغییر یافته، تحت تأثیر افرادی با تعارض منافع قابل توجه مرتبط با شرکتهای دارویی رقیب (مانند دکتر اندرو اوون و دومینیکو کاستاجیولا) بود و سپس توسط WHO برای صدور توصیهای علیه استفاده از ایورمکتین خارج از آزمایشهای بالینی به کار رفت.
نادیده گرفتن دادههای مثبت. WHO و سایر نهادها بهطور سیستماتیک حجم عظیمی از شواهد مثبت، از جمله آزمایشهای بالینی متعدد و دادههای واقعی از برنامههای موفق توزیع ایورمکتین را نادیده گرفتند و عملاً پتانسیل داروی نجاتبخش را در سطح جهانی دفن کردند.
۶. آزمایشهای جعلی روایت اطلاعات نادرست را تقویت کردند
مخربترین اقدام، نخستین آن بود؛ سفارش مطالعاتی که بهطور جانبدارانه به نتایج از پیش تعیینشده گرایش داشتند.
مطالعات «طراحیشده برای شکست». یکی از تاکتیکهای کلیدی در جنگ علیه ایورمکتین، سفارش آزمایشهای بالینی بزرگ و ظاهراً «سختگیرانه» («شش بزرگ») بود که عمداً با نقصهای روششناسی طراحی شده بودند تا نتایج منفی از پیش تعیینشده را تأیید کنند.
تاکتیکهای متداول تقلب: این آزمایشها از استراتژیهای فریبنده متعددی برای پنهان کردن اثربخشی ایورمکتین استفاده کردند، از جمله:
- عدم حذف شرکتکنندگانی که قبلاً ایورمکتین مصرف کرده بودند در گروه دارونما.
- استفاده از دوز ناکافی یا محدودیتهای وزنی دلخواه.
- تجویز دارو در مراحل دیرهنگام بیماری.
- تغییر پروتکلها و معیارهای مطالعه در میانه آزمایش.
نادیده گرفتن واضحها. با وجود این دستکاریها، بسیاری از این آزمایشها هنوز برخی مزایا برای ایورمکتین نشان دادند، اما تفاوتها به گونهای مهندسی شده بود که زیر آستانه «اهمیت آماری» قرار گیرد و نویسندگان و رسانهها بهاشتباه نتیجه گرفتند دارو بیاثر است.
۷. سانسور مجلات، شواهد مثبت را خاموش کرد
دیگر نمیتوان به بسیاری از تحقیقات بالینی منتشرشده اعتماد کرد یا به قضاوت پزشکان مورد اعتماد یا دستورالعملهای پزشکی معتبر تکیه نمود.
مافیای تحریریه. مجلات پزشکی با تأثیر بالا که «مافیای تحریریه» نامیده شدند، نقش حیاتی در سرکوب تحقیقات مثبت ایورمکتین ایفا کردند؛ با امتناع از انتشار مطالعات اثربخشی، حتی آنهایی که داوری همتایان را گذرانده بودند، یا با پس گرفتن خودسرانه مطالعات مثبت منتشرشده بر اساس دلایل سست یا ساختگی.
مسدود کردن انتشار. این سانسور فراتر از مجلات داوریشده به سرورهای پیشچاپ نیز کشیده شد که از انتشار مطالعات جلوگیری کردند و حتی به شبکههای اجتماعی رسید که محتواهای مرتبط با ایورمکتین را حذف کردند و عملاً مانع انتشار یافتههای علمی ناراحتکننده شدند.
تضعیف اعتماد. این سرکوب سیستماتیک شواهد، همراه با ترویج همزمان مطالعات منفی معیوب یا جعلی، اعتماد به نهادهای علمی و مقامات پزشکی را در میان کسانی که شاهد دستکاری آشکار بودند، به شدت کاهش داد.
۸. کمپین تبلیغاتی «داروی ضدکرم اسب»
«تو اسب نیستی» در ۲۱ اوت ۲۰۲۱ با توییتی از FDA آغاز شد...
یک کارزار هماهنگ تخریب. در مواجهه با افزایش نسخههای ایورمکتین، کارزار تبلیغاتی عظیم و هماهنگی به رهبری FDA و CDC راهاندازی شد که با استفاده از عبارت تحقیرآمیز و گمراهکننده «داروی ضدکرم اسب» تلاش کرد دارو را بیاعتبار کند و استفاده انسانی از آن را دلسرد سازد.
نگرانیهای ایمنی ساختگی. این کارزار شامل صدور هشدارهای بهداشتی بر اساس دادههای کم یا نادرست درباره تماسهای مرتبط با ایورمکتین در مراکز کنترل مسمومیت بود که بهاشتباه شیوع بیماری شدید ناشی از مصرف انسانی را القا میکرد.
تقویت رسانهای. رسانههای اصلی و برنامههای گفتوگوی شبانه با اشتیاق روایت «داروی ضدکرم اسب» را تقویت کردند، کسانی را که از ایورمکتین استفاده یا حمایت میکردند مسخره کردند و این واقعیت را نادیده گرفتند که نسخه انسانی، تجویز شده توسط پزشکان، موضوع بحث بود.
۹. نبردهای حقوقی، قدرت بیمارستان و داروخانه را به چالش کشید
مبارزه رالف با زنی هشتاد ساله به نام جودی سمینتکیویچ آغاز شد که در روز سال نو ۲۰۲۱ بستری و در کما بود.
مبارزه برای دسترسی. با افزایش امتناع بیمارستانها و داروخانهها از تأمین ایورمکتین، خانواده بیماران در حال مرگ به اقدامات حقوقی روی آوردند و بیمارستانها را برای اجبار به تجویز دارو بر اساس نسخه پزشک یا دستور دادگاه تحت پیگرد قرار دادند.
مبارزه رالف لوریگو. وکیل رالف لوریگو به چهره کلیدی این مبارزه تبدیل شد و با کسب دستورات دادگاهی متعدد بیمارستانها را مجبور به تأمین ایورمکتین کرد که اغلب منجر به بهبود سریع و چشمگیر بیماران شد؛ در تضاد آشکار با نرخ بالای مرگومیر در مواردی که دسترسی رد شده بود.
تاکتیکهای مقاومت بیمارستان. بیمارستانها از روشهای مختلفی برای مانعتراشی در اجرای دستورات دادگاه استفاده کردند، از جمله تأخیر در تجدیدنظر، ادعای عدم تمایل پزشکان به تجویز یا ادعای امتناع پرستاران از تجویز دارو، که فشار نهادی شدید علیه استفاده از ایورمکتین را نشان میداد.
۱۰. موفقیتهای جهانی از تاریخ پاک شدند
آنچه در اوتار پرادش رخ داد، نتیجه صداقت و اقدامات یک مرد بود، یوگی آدیتیاناث.
دستاورد اوتار پرادش. ایالت اوتار پرادش در هند با جمعیتی بالغ بر ۲۳۱ میلیون نفر، موفقیت چشمگیری در سلامت عمومی به دست آورد؛ با اجرای برنامه گسترده «آزمایش-ردیابی-جداسازی-درمان» که شامل درمان زودهنگام با ایورمکتین بود و منجر به کاهش شدید موارد و مرگومیر کووید-۱۹ در موج دلتا شد.
نادیده گرفتن علت. با وجود این موفقیت شگفتانگیز در ریشهکن کردن مؤثر ویروس در مرزهای خود، نهادهای بهداشتی جهانی (مانند WHO) و رسانههای اصلی نقش ایورمکتین در برنامه اوتار پرادش را بهطور سیستماتیک نادیده گرفتند و بهاشتباه موفقیت را صرفاً به آزمایش، نظارت یا بعدها واکسیناسیون نسبت دادند.
سرکوب شواهد. این حذف عمدی و نسبتدهی نادرست، یکی از قویترین نمونههای واقعی اثربخشی ایورمکتین را دفن کرد و مانع از آن شد که مناطق دیگر از استراتژی موفق اوتار پرادش بیاموزند.
۱۱. هزینههای سنگین شخصی و حرفهای
این دومین قربانی شغلی من در دوران کووید بود.
از دست دادن شغل و تهدیدها. حمایت از درمان زودهنگام و به چالش کشیدن روایت غالب، هزینههای شخصی و حرفهای قابل توجهی برای دکتر کوری و بسیاری از همکارانش داشت، از جمله از دست دادن شغل، تهدید به لغو مجوز پزشکی و طرد شدن از جامعه پزشکی.
حملات هدفمند. پزشکانی که سخن گفتند، هدف کمپینهای بیامان «بلیتز» قرار گرفتند که شامل کارزارهای تخریب عمومی، اتهامات نادرست به سوءرفتار یا تقلب و آزار از طریق هیئتهای پزشکی و سازمانهای حرفهای بود.
هزینه مالی و عاطفی. فراتر از تأثیرات شغلی، فشار مداوم، حملات و مشاهده رنجهای بیمورد، هزینه سنگینی بر زندگی شخصی، سلامت و روابط وارد کرد، اگرچه بسیاری در شبکه «مخالفان» همدلی و قدرت یافتند.
۱۲. جنگ گستردهتر: فساد دارویی و اطلاعات نادرست
دیگر نمیتوان به بسیاری از تحقیقات بالینی منتشرشده اعتماد کرد یا به قضاوت پزشکان مورد اعتماد یا دستورالعملهای پزشکی معتبر تکیه نمود.
فساد سیستماتیک. تجربیات با ایورمکتین و داروهای بازتخصیصیافته دیگر، فساد عمیق و سیستماتیک در صنعت پزشکی را آشکار ساخت که نفوذ صنعت داروسازی نهادهای نظارتی، مؤسسات دانشگاهی، مجلات پزشکی و رسانهها را در اختیار گرفته است.
تاکتیکهای اطلاعات نادرست. جنگ علیه ایورمکتین از کتابچهای از تاکتیکهای اطلاعات نادرست («جعلی»، «دستکاری»، «بلیتز»، «انحراف»، «پوشش») استفاده کرد که صنایع برای سرکوب علم ناراحتکننده به کار میبرند و نشان میدهد سرکوب درمانهای مؤثر و کمهزینه مختص کووید-۱۹ نیست.
فراخوانی برای بیداری. نویسنده نتیجه میگیرد که این فساد گسترده بحران اعتماد در علم پزشکی و نهادها ایجاد کرده و خوانندگان را به شناخت دستکاریها و فعال شدن در مطالبه صداقت و شفافیت در مراقبتهای بهداشتی فرا میخواند.
خلاصه نقدها
کتاب «جنگ بر ایورمکتین» با استقبال گستردهای از سوی خوانندگان مواجه شده و میانگین امتیاز آن ۴.۷۰ از ۵ است. منتقدان شجاعت دکتر کوری را در افشای سرکوب استفاده از ایورمکتین بهعنوان درمان کووید-۱۹ ستایش میکنند. بسیاری این کتاب را اثری روشنگر میدانند که فساد در صنعت داروسازی و نهادهای دولتی را برملا میسازد. خوانندگان از اطلاعات علمی دقیق و تجربیات شخصی ارائهشده در کتاب استقبال میکنند. انتقادهای منفی بسیار کم است و تنها یک منتقد آن را بهعنوان اطلاعات نادرست رد کرده است. در مجموع، طرفداران این کتاب را منبعی ضروری برای درک واکنشها به پاندمی و مناقشات مربوط به درمانهای اولیه میدانند.
دیگران نیز خواندهاند
