Nash Falls

Pracując z domu za pomocą hotspotu z telefonu na kartę i VPN-a, Nash odkrywa drugi zestaw elektronicznych ksiąg ukrytych za powtórzonymi hasłami w PLA Corp, firmie przejętej przez jego własny dział. Schemat jest elegancki: 70 milionów dolarów nielegalnych funduszy przepływa przez wietnamską fabrykę przetwórstwa spożywczego, którą rząd wygodnie zamyka, tworząc papierową stratę kompensującą wyprane zyski. Firmy-wydmuszki w Czadzie i na Haiti dostarczają kapitał początkowy. Nash śledzi wzorzec dalej i odkrywa, że Barton Temple — nie tylko jego syn Rhett — jest uwikłany w relację z Victorią Steers, międzynarodową władczynią przestępczego świata wspieraną przez Pekin. Singapurski fundusz private equity przepłacił 3 miliardy dolarów za zagrożone nieruchomości Bartona podczas krachu w 2009 roku, ratując jego walące się imperium. Rewanż był totalny: Steers jest teraz właścicielką Templów.

W penthousie Rhetta Judith Nash leży obok kochanka po seksie, dzieląc się intymnymi szczegółami o mężu — jego próbie zmiany pracy, funduszu powierniczym Maggie, ich napięciach. Rhett chłonie każdy kąsek, planując, jak wykorzystać te informacje. Tymczasem na pokładzie odrzutowca w Azji Południowo-Wschodniej Victoria Steers spotyka się z wpływowym chińskim urzędnikiem, który informuje ją, że FBI zwerbowało Nasha. Jego rozkaz jest precyzyjny: nie zabijać tego człowieka — zniszczyć go osobiście, tak aby nic, co powie lub zrobi, nigdy nie było wiarygodne. Steers przyjmuje dwudziestoczterogodzinny termin na opracowanie planu. W ciągu czternastu godzin ma gotowy. Kobieta, która przeżyła katastrofę lotniczą, w której zginął jej ojciec, i która wyeliminowała całą czwórkę rodzeństwa, by przejąć imperium, kieruje teraz całą swoją uwagę na rozmontowanie Waltera Nasha od środka.

Mężczyzna i kobieta podający się za policjantów przekonują nocnego ochroniarza osiedla do wpuszczenia ich na podstawie fałszywego zgłoszenia 911. W domu Nashów wyłamane zostają tylne drzwi. Maggie znika bez telefonu, portfela i laptopa — cyfrowych przedłużeń, których żadna dziewiętnastolatka nie porzuciłaby dobrowolnie. Judith, która kilka godzin wcześniej pokłóciła się z Maggie, gdy córka skonfrontowała ją z zapachem męskiej wody kolońskiej, przespała wszystko pod wpływem Ambienu. Nash wraca z podróży służbowej i zastaje córkę zaginioną, a żonę ledwo funkcjonującą. Kiedy odnajduje ochroniarza i dowiaduje się o fałszywych policjantach, dzwoni do detektywa Ramosa, ale detektyw nie oddzwania na czas. Następnego ranka ochroniarz nie żyje — jego samochód zepchnięto z drogi, gdy jechał na komisariat.

Późną nocą Judith odbiera gorączkowy telefon od sąsiadki: Maggie opublikowała film w internecie. Otwierają laptopa i patrzą, jak ich córka — ubrana w ten sam różowy welurowy dres z nocy, gdy zniknęła — ze łzami oskarża ojca o molestowanie seksualne trwające latami. Wspomina zabitego ochroniarza jako jedyną osobę, której się zwierzyła. Nash natychmiast wie, że to fałszywka, ale macierzyński instynkt Judith bierze górę nad dwudziestoma latami znajomości męża. Dzwoni na policję. Nash chwyta wcześniej spakowaną torbę z gotówką, ojcowskim Coltem .45 i wojskowym nożem Ka-bar i ucieka w ciemność. FBI później ustala, że film zawiera anomalie sugerujące generowanie przez AI, ale nie jest w stanie tego udowodnić. Nash stał się najbardziej poszukiwanym zbiegiem w Ameryce, wrobiony przez technologię, która czyni prawdę i fikcję nieodróżnialnymi.

Nash dzwoni do jedynej osoby, której ojciec kazał mu zaufać. Shock zabiera go pożyczoną taksówką, wysłuchuje całej historii podczas czterdziestopięciominutowej jazdy i wydaje werdykt: jest dumny z Nasha, i Ty też by był. Wiezie Nasha do swojego odległego prywatnego ośrodka szkolenia ochroniarskiego za granicą stanu. Nash załamuje się, płacząc z paniki i żalu; Shock prowadzi go przez technikę oddychania na cztery takty, której nauczył go Ty, aż atak mija. Shock jasno przedstawia stawkę: szanse, że Maggie żyje, są mizerne, FBI w zasadzie porzuciło Nasha, a cały kraj go ściga. Ale obietnicy złożonej umierającemu nie można złamać. Nash musi się zaangażować w pełni — powoli, metodycznie, bez dróg na skróty — albo oddać się w ręce policji natychmiast. Nash się angażuje.

Po tym jak Barton ujawnia, że cały czas współpracował ze Steers — i wciągnął w to Rhetta — ich relacja osiąga punkt krytyczny, gdy Rhett błaga o pomoc w uratowaniu Maggie Nash. Barton odmawia, nie chcąc ryzykować życia dla dziewczyny, którą znał od niemowlęctwa. Rhett atakuje ojca, dusząc go do utraty przytomności. Mindy, młoda trzecia żona Bartona, zastaje ich. Rhett proponuje jej układ: pomóc zanieść ciało na balkon, upozorować samobójstwo pacjenta onkologicznego, a dostanie znacznie więcej niż przewiduje intercyza. Mindy — już wściekła z powodu tajnej wazektomii Bartona i jego zdrady z nastoletnią prostytutką — zgadza się. Wynoszą nieprzytomnego miliardera przez francuskie drzwi i zrzucają go z czwartego piętra na kamienne płyty poniżej.

Testament Bartona nie zostawia Rhettowi nic — to Nash został mianowany dyrektorem generalnym, z Elaine Fixx jako zastępczynią. Ale Rhett przechytrza zmarłego. Mindy, w ciąży z dzieckiem Rhetta poczętym w wyniku wykalkulowanego uwiedzenia, sprawuje opiekę prawną nad Angie Temple, niepełnosprawną intelektualnie najstarszą córką Bartona, której fundusz powierniczy kontroluje 51% głosów w Sybaritic. Rhett wymienia Mindy 250 milionów dolarów za prawa do opieki plus majątek. W połączeniu z własnymi 16% udziałów dysponuje superwięk szością. Zwalnia cały zarząd, ponownie mianuje się dyrektorem generalnym i degraduje Fixx. Mindy wpisuje Bartona jako ojca dziecka w akcie urodzenia, chroniona przepisami o tajemnicy lekarskiej zabezpieczającymi dokumentację wazektomii. Imperium zmarłego miliardera należy teraz do syna, którego najbardziej pogardzał, zbudowane na opiece prawnej nad kobietą, która urządza przyjęcia herbaciane dla pluszowych zwierzątek.

O piątej rano pierwszego dnia Shock ściąga Nasha z pryczy i rzuca mu w twarz ubranie treningowe. To, co następuje, to ponad rok transformacji tak totalnej, że człowiek, który wchodzi, nie przypomina tego, który wychodzi. Ciało Nasha przybiera pięćdziesiąt funtów czystych mięśni przy 4500 kalorii dziennie. Opanowuje broń palną do poziomu, w którym trafia w dziesiątkę dziewięć strzałów na dziesięć. Shock i jego partner Byron Jackson uczą go walki w bliskim kontakcie, technik nożowych, improwizowanych materiałów wybuchowych, rzemiosła inwigilacyjnego i mentalnej dyscypliny pozwalającej traktować przeciwników jak przeszkody, a nie ludzi. Głowa zostaje ogolona, nos złamany i nastawiony. Pod narkozą ogólną czterech tatuażystów spędza dziewięć godzin, pokrywając jego plecy ryczącym lwem, ramię smokiem, klatkę piersiową szalami sprawiedliwości, a czaszkę łańcuchem trzech serc.

Nash biegnie okrążenia wokół ośrodka treningowego, gdy Shock i Jackson wzywają go do kuchni. Na ekranie telewizora pojawia się zdjęcie Maggie — to, które Nash zrobił w Prowansji podczas ich wspólnej podróży do Francji z okazji ukończenia szkoły. Myśliwy odkrył jej szczątki w odległym zalesionym terenie: kości, trochę włosów, dwa zęby. Prezenter spekuluje, że za jej śmierć może odpowiadać zbiegły ojciec. Nash odwraca się bez słowa i idzie do swojego pokoju. Nie zjada ostatniego posiłku. Wściekłość, która przez ponad rok tlała się pod powierzchnią, staje się jedynym elementem jego istnienia. Jego córka nie żyje. Jego dawna tożsamość zniknęła. To, co trening przekształcił w ciele i umiejętnościach, ta chwila dopełnia w duchu. Nash mówi Shockowi, że transformacja jest zakończona: stracił człowieczeństwo na zawsze.

Uzbrojony w nową tożsamość — Dillon Hope, specjalista ds. ochrony prywatnej — Nash jedzie fordem pickupem do rodzinnego miasta. Wynajmuje pokój w motelu w niebezpiecznej dzielnicy, odwiedza Rosie Parker pod przykrywką syna kumpla z wojska, a ona opowiada mu wszystko o sprawie Maggie bez cienia rozpoznania. Odwiedza miejsce, gdzie znaleziono szczątki Maggie, i chowa się za krzakami ostrokrzewu, gdy przyjeżdża Judith, by krzyczeć i drapać ziemię, na której leżała jej córka. Jest cięższa, starsza, upiornie blada. Kładzie swój medalion — z fotografią Maggie z dnia narodzin — wśród darów przy prowizorycznym ołtarzyku. Po jej odejściu Nash zabiera medalion i chowa go pod dywanem w motelu: najniebezpieczniejszy i najcenniejszy przedmiot, jaki posiada, łącznik z życiem, które już nie istnieje.

Nash śledzi Rhetta i obserwuje, jak ten jedzie późną nocą z zamężną koleżanką z dawnej firmy Nasha. Gdy furgonetka pełna oprychów wynajętych przez męża kobiety zmusza Porsche do zjechania z drogi, Nash wyłania się z cienia ze składaną pałką. W niecałe trzy sekundy roztrzaskuje jednemu rzepkę kolana, a drugiemu miażdży nos. Trzeci traci rękę i przytomność od kombinacji pałki i buta. Przywódca upuszcza kij baseballowy bez walki. Wdzięczny Rhett zatrudnia Nasha jako osobistego ochroniarza na miejscu. Nash wprowadza się do posiadłości Templów, otrzymuje szyte na miarę garnitury i firmowe Porsche, i zaczyna instalować podsłuchy. Mieszka teraz w domu swojego wroga, je jego jedzenie, chroni jego ciało — i przekazuje FBI każdą szeptaną rozmowę.

Gdy Rhett przypadkowo zdradza agentowi Steers, że Judith teraz wierzy w niewinność Nasha, Nash podsłuchuje to przez zainstalowany podsłuch i wie, że jego żona ma kilka godzin życia. Pędzi do ich dawnego domu o drugiej w nocy i zastaje Judith na tyle przytomną, by się ubrać i za nim pójść. Gdy docierają do wyjścia przez pralnię, wpada trzech uzbrojonych mężczyzn. Nash strzela pierwszemu w głowę. Gdy drugi rozbreja go kopnięciem z obrotem, Nash improwizuje — ciska wybielaczem w oczy napastnika, a potem podcina mu gardło odłamkiem szyby, którą celowo rozbił. Trzeci ślizga się na podłodze zalanej wybielaczem i dostaje dwie kule z zapasowej beretty Nasha. Agent Morris przybywa chwilę później. Judith zostaje ewakuowana i publicznie ogłoszona za zmarłą — fikcja zapewniająca jej bezpieczeństwo przed Steers.

Victoria Steers wzywa Rhetta do Hongkongu. Nash nalega, by towarzyszyć szefowi mimo sprzeciwu agenta operacyjnego. Gdy prywatny odrzutowiec wzbija się w powietrze, Nash zostawia za sobą swój kraj, margines bezpieczeństwa swojej przykrywki i jakiekolwiek rozsądne oczekiwanie powrotu żywym. Steers dowodzi armią; on ma pożyczonego Glocka i czternaście miesięcy treningu przeciwko całemu życiu miękkości. Ale nosi też medalion Maggie, technikę oddychania, której nauczył go ojciec, i obietnicę, którą Shock złożył umierającemu żołnierzowi z akcentem z Mississippi. Odrzutowiec wznosi się na czterdzieści jeden tysięcy stóp, a Nash myśli o swoim ojcu, który w wieku osiemnastu lat poleciał na drugą stronę świata na wojnę. Historia kończy się, gdy Nash pędzi ku kobiecie, która zniszczyła jego rodzinę, zdecydowany, że jeśli padnie, nie padnie sam.