ابی هافمن
هاوارد "ابی" هافمن، فعال برجستهی اجتماعی و سیاسی آمریکایی در دهههای ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ بود.
او یکی از بنیانگذاران حزب بینالمللی جوانان، معروف به «یپیها»، به شمار میرفت و بهعنوان عضوی از گروه هفت شیکاگو که به تحریک شورشها در جریان کنوانسیون ملی دموکراتها در سال ۱۹۶۸ متهم شدند، شهرت یافت.
فعالیتهای هافمن اغلب ترکیبی از عناصر نمایشی و اعتراضات سیاسی بود که روحیهی ضدفرهنگی آن دوران را بهخوبی نمایان میکرد.
پس از محکومیت به جرم قاچاق کوکائین، او به فراری تبدیل شد و با نام مستعار زندگی کرد.
میراث هافمن بهعنوان نمادی از شورش جوانان و فعالیت رادیکال همچنان باقی است و فلسفهی خودخواندهی آنارشیسیتی او تأثیر قابل توجهی بر مباحث مربوط به تغییرات اجتماعی و جنبشهای اعتراضی دارد.
